Εννέα με Πέντε (και μισή)

Ok, βρίσκομαι σε νέα χώρα και νέα δουλειά πλέον, εδώ και δύο μέρες. Δουλεύω για ένα μικρό sofrware company που δραστηριοποιείται στα χρηματοοικονομικά στο Λονδίνο. Κι όλα μου φαίνονται ταυτόχρονα γνώριμα και καινούργια..

Λοιπόν, ορίστε δύο-τρία μικρά πράγματα που μου έχουν κάνει εντύοωση, σε σχέση με την Ελλάδα. Οι επίσημες ώρες εργασίας στην εταιρεία είναι 9 με 5 (17:30, για την ακρίβεια, με μιά full ώρα για lunch break ενδιάμεσα). Φτάνω, λοιπόν, χθες, στη δουλειά 9 παρά δύο και ακόμα δεν έχει φτάσει κανείς στα γραφεία εκτός από άλλους δύο. Σκέφτομαι, ok, μάλλον δεν είναι και τόσο τυπικοί τελικά, και πάω στο κουζινάκι να φτιάξω ένα τσάι. Βγαίνω από το κουζινάκι 9 και 3 λεπτά, είναι όλοι στις θέσεις τους και έχουν ξεκινήσει να δουλεύουν! wow…

Έπειτα, τα supermaket είναι πιο φτηνά από τα ελληνικά, ειδικά τώρα που η λίρα είναι χαμηλά σε σχέση με το ευρώ (ήταν πιο ψηλά παλαιά; δεν ξέρω).

Τέλος, ανοίγω σήμερα το πρωί την τηλεόραση και βάζω ένα μουσικό κανάλι και τί βλέπω; Στο κάτω δεξί μέρος της οθόνης εμφανίζεται μια συμπαθέστατη κυρία, ολίγο στρουμπουλή, που κινείται στο ρυθμό των video clip και μεταφράζει τους στίχους στη νοητική γλώσσα για όσους έχουν προβλήματα ακοής! Όπως, μάλιστα, ψιλοχορεύει, κοιτάει συχνά προς τα πίσω (την οθόνη) και δεν έχει άλλο φόντο από το ιδιο το video clip, είναι μέσα στο πλάνο και show από μόνη της. wow ξανά…

Μια νέα αρχή…

Μεσολάβησε ένας χρόνος από το τελευταίο post. Με απασχολούσε αρκετά η μαμά πατρίδα :-|. Όλα αυτά, όμως, ανήκουν στο παρελθόν και είμαστε έτοιμοι για μια νέα αρχή. Δεν ξέρω πόσο συχνά θα μπορώ να ενημερώνω αυτό το blog, δεν έχω πολύ διάθεση για θεωρητική σκέψη μετά από τόσες σκοπιές - θα δούμε! Πολιτικά θα διαπιστώσετε μια συνειδητή στροφή στο κέντρο.

Στο μεταξύ, έχω ξεκινήσει κι ένα τεχνικό αγγλόφωνο blog στη διεύθυνση freeyourtech.wordpress.com

Stay tuned…

Ρυθμός ανανέωσης blog

Θα έχετε σίγουρα παρατηρήσει, κοιτώντας τις ημερομηνίες των καταχωρήσεων, ότι το συγκεκριμένο blog ενημερώνεται με νέα posts αραιά και που, στις καλύτερες περιπτώσεις

Λόγω νέων υποχρεώσεων, που θα με κρατούν offline για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ο ρυθμός αυτός ίσως πέσει κι άλλο. Ελπίζω ότι λείψει σε ποσότητα και συχνότητα να μπορέσω να το αναπληρώσω σε ποιότητα τις λίγες φορές που θα γράψω στους επόμενους μήνες.

Γιατί υπάρχει *κάτι* ;

Τα παρακάτω τα έγραψα στο blog.theorein.org σα σχόλιο σε ένα από τα posts του Νικόλα:

Καλησπέρα… Νικόλα το blog σου είναι ένα από τα αγαπημένα μου…
Θα ήθελα να σχολιάσω τα ακόλουθα δύο κομμάτια, το ένα δικό σου, το δεύτερο του Mirage

“…Οι υπαρξιστές σίγουρα θα παραπονεθούν οτι δεν επιτρέψαμε στο τίποτα να αγωνιστεί για το μεταφυσικό στοίχημα, αφού δεν του δώσαμε την προνομιακή θέση που του αξίζει…”

“…Όχι Νικόλας … δεν μπορεί να υπάρξει το Τίποτα. Όταν λες πως η τσάντα μου δεν περιέχει μέσα της οτιδήποτε ουσιαστικά χρησιμοποιείς την μηδεντιστική έννοια του τίποτε. Κάποτε είχε μέσα της χαρτιά, μολύβια, κλπ. Τώρα όμως τίποτε. Αυτή είναι η κατεξοχήν χρήση του τίποτε στην γλώσσα…”

Η αλήθεια είναι ότι δεν δίνεις στο τίποτα την διάσταση που του αρμόζει, σύμφωνα με τους υπαρξιστές. Δεν είμαι φιλόσοφος, η μόνη επαφή που έχω με τον υπαρξισμό είναι ουσιαστικά ο Sartre, αλλά αν είχα καταλάβει σωστά “Το Είναι και το Μηδέν”, το τίποτα είναι οντολογικά κάτι αυτόνομο και κεντρικό στην υπαρξιστική μεταφυσική.

Πιθανόν να δίνω τις δικές μου ερμηνείες, μέσα από ένα περιέργο μίγμα προκαταλήψεων που έχω συγκεντρώσει με τον καιρό, αλλά δεν θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι:

* υπάρχουν πράγματα έξω από εμάς, που είναι καθ-αυτά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα αντιλαμβανόμαστε εμείς σωστά

* το κάτι αυτό που νομίζουμε ότι υπάρχει είναι αυστηρά υποκειμενικό και διαμορφώνεται από την ερμηνεία που δίνουμε στα πράγματα αυτά (είναι-δια-αυτό)

Έτσι, η απάντηση στο ερώτημα του συζητάμε θα μπορούσε να είναι: υπάρχει κάτι, γιατί επιλέγω ότι υπάρχει, κι αυτό το κάτι εξαρτάται από εμένα που το παρατηρώ.

Πώς θα χαρακτήριζες μια τέτοια φράση; Υποκειμενικός (φαινομενολογικός) ρεαλισμός;
Συγγνώμη αν αυτά που λέω είναι λίγο αδαή ή μπερδεμένα, δεν έχω formal training στη φιλοσοφία. Για την ακρίβεια, έχω ασχοληθεί αρκετά με τις θετικές επιστήμες, και ο τροπικός ρεαλισμός ποτέ δεν με συγκίνησε, αφού θυμίζει έντονα μαθηματική κατασκευή και εύκολη λύση (ένα απλό projection της θεωρίας των πιθανοτήτων στον υλικό κόσμο - ένα visualization που δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι)

Mirage, θα διαφωνήσω μαζί σου στο σημείο που αναφέρω πιο πάνω: πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι το μηδέν δεν υπάρχει αυτόνομα, παρά μόνο σαν άρνηση; Το τίποτα (ως μηδέν) σε πληροφορώ έχει και μαθηματική και μεταφυσική υπόσταση.

Νικόλα, μόλις καταχώρησα το σχόλιο, μου έβγαλε κάτι περίεργα μηνύματα στην οθόνη σαν να μην έβρισκε κάποιο php αρχείο (second-chance ή κάτι τέτοιο), γι αυτό και αναπαράγω το σχόλιο εδώ.

Σεμινάρια Ethical Hacking

Είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω ότι χάρη στο ΠΑΣΟΚ και στην επιμονή της συναδέλφου Πέπης, ολοκλήρωσα σήμερα την παρακολούθηση σεμιναρίων Ethical Hacking στη New Horizons, σύμφωνα με το syllabus του EC-Council. Θα μου πείτε, προς τί η διαφήμιση; Μα γιατί θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συναδέλφους και στην εταιρεία, από την οποία μείναμε πολύ ευχαριστημένοι. Στο Ελλάδα, πολλές φορές, θυμόμαστε μόνο να γκρινιάζουμε. Γιατί να μην αναφέρουμε κάτι καλό;

Για να μην καταλήξετε σε λάθος συμπεράσματα, η παρακολούθηση του εν λόγω σεμιναρίου δεν σε κάνει hacker, όπως τα μαθήματα οδήγησης δε σε κάνουν οδηγό ράλλυ. Σε κάνει, όμως, καλύτερο admin, καθώς υποδεικνύει τις εγγενείς αδυναμίες των δικτύων και ίσως σε βοηθήσει να κάνεις καλύτερες επιλογές.

Για τους τεχνικούς εκεί έξω: για τον admin δεν έχει τόσο σημασία η δομή των πακέτων, όσο ποιά πακέτα δεδομένων πρέπει να φιλτράρονται, πού και πώς.